ปกปัก1 2566

ปักษ์ที่1: สนทนากับศ.ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์ ถึงสถานการณ์ PM2.5 ไทย

ปักษ์ที่ 1/2566

สนทนากับศ.ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์ ถึงสถานการณ์ PM2.5 ไทย

ถอดบทเรียนวิกฤตฝุ่น PM2.5 ผ่านมุมมองเชิงนโยบาย วิทยาศาสตร์ และการจัดการเชิงระบบ เพื่อมองหาทางออกที่ยั่งยืนให้สังคมไทย

• งานวิจัยของ Harvard University ยังระบุว่า การเพิ่มขึ้นของฝุ่น PM2.5 ทุก 1 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร จะส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 15%

• มลพิษทางอากาศเป็นเสมือนกับผีที่มนุษย์เรากลัวเพราะมองไม่เห็นไม่ต่างกับ PM2.5 ที่อันตรายกว่าโควิค 19 เพราะอาจมาพร้อมกับสารก่อมะเร็ง (PAHs) สารก่อการกลายพันธุ์ โลหะหนัก ซึ่งเราไม่สามารถจะรู้ได้

• ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดค่ามาตรฐานในการควบคุมสารก่อมะเร็ง สารก่อการกลายพันธ์อย่างไดออกซิน และโลหะหนัก เช่น ปรอท แคดเมียม หรือสารหนู (มีเฉพาะตะกั่ว) ฉะนั้น การปลดปล่อยสารมลพิษทางอากาศเหล่านี้สู่ชั้นบรรยากาศยังคงไม่ถูกควบคุมโดยกฎหมาย ขณะที่ในหลายประเทศเริ่มมีการกำหนดค่ามาตรฐานดังกล่าวแล้ว นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นในการเสวนาในครั้งนี้

(ศ.ดร.ศิวัช พงษ์เพียจันทร์) 

• การสร้างความเข้มแข็งให้กับรัฐโดยการบังคับใช้กฎหมายระดับประเทศเป็นสิ่งสำคัญมากและควรต้องมีการจัดการในทุกระดับอย่างบูรณาการทุกภาคส่วน อ้างอิงการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ระบาดวิทยา เศรษฐศาสตร์ และเทคโนโลยีการจัดการการปลดปล่อยมลพิษทางอากาศ รวมทั้งต้องสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศ ที่สำคัญ ความโปร่งใสในการบริหารจัดการของภาครัฐจะช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน

(Dr.Evan Bing)

3